Çiçekleri düşünen yok
Balıkları düşünen yok
İnanmak isteyen yok
Bahçenin ölmekte olduğuna
Bahçenin yüreğinin güneşin altında şiştiğine
Bahçenin zihnin yavaş yavaş
Yeşil hatıralardan arındığına.
Yalanlar esmeye başlayınca gökyüzünde
Sığınmak mümkün mü artık başı eğik peygamberlerin surelerine?
Binlerce yıllık ölüler gibi kavuşacağız birbirimize ve o zaman
Güneş hüküm verecek gövdelerimizin çürümesine.
Onlar bir kalbin bütün saflığını
Beraberlerinde götürdüler masallar sarayına
Ve şimdi artık
Artık nasıl dansa kalkacak insan
Ve çocukluğunun saçlarını
Nasıl dökecek akan sulara
Ve sonunda koparıp kokladığı elmayı
Nasıl ezecek ayağının altında?