Kitaptaki alıştırmaları yaptıkça daha önce dile getirmediğimiz, derinlerdeki düşünceleri yüzeye çıkarmaya yardımcı oluyor. Sorunların temelinde insanın bebeklik ve ilk çocukluk döneminde, ebeveynlerinin ne kadar büyük rolü olduğunun bariz örnekleri var. Ancak " Bunlar benim duygularım değiller. Ben sadece bunları ailemden kalıtsal olarak devraldım. "(sf. 256) bu ve benzeri düşüncelere fazlasıyla yer verilmiş. Kişi, ömrü boyunca sorumluluğu ailesine yükleyip, bu düşünce tarzıyla yaşamını ne kadar sağlıklı sürdürebilir? İnsan hayata geldiğinde, yaşamını şekillendirmeye bir yerden başlaması gerekir, "ailemden kalıtsal olarak devraldım" diye düşünerek hiç bir yere varamaz. Bu düşünce tarzını kırmazsa aynı şeyleri yaşayıp sonra neden böyle diye sorması yersiz olur. Kendine iyilik yapmak isteyen, sorunu bulup çözüme odaklanır, gerçekten çözmek isterse tabi..