Hani uykusuz kaldığın, belki bir umut arar diye beklediğin, hatta çoğunda ağladığın bu geceler var ya...
Bunlar bir gün geçecek.. .
O gidenler farkedecekler bir gün neler kaçırdığını. Umduklarını bulamadıklarında görecekler, geri döndüklerindeyse hiçbir şeyi bıraktıkları gibi bulamayacaklar...
Çünkü bütün yaralar iyileşir zamanla ve iyileşen bir yara kanamaz asla.
İz kalır elbette ama acımaz bir daha.. .
Geçmez, bitmez, hiç tükenmez gibi sansan da öyle değil... Çünkü geçer...
Üzer, kırar, mahveder...
Ama geçer...
İşte acının geçtiği o gün,
Asıl gidenler kaybeder.. .
Önce kendine güvenmeli insan... Çünkü kimse sihirli bir değnekle dokunmayacak hayatına, kimse senin için dağları delmeyecek ya da çöllere düşmeyecek... Hiç kimse, hayalini kurduğun şeyleri kırmızı bir kurdeleye sarıp armağan etmeyecek sana. Hayatında güzel bir şeyler olsun istiyorsan önce kendi elini koymalısın yolunun ortasındaki taşların altına!
Ne demişler, tırnağın varsa başını kaşı...
“Bazıları var kendilerini dünyanın en zeki insanı sanıyor. Karşısındaki insan ona tevazu gösterdikçe, taleplerini kırmadıkça, her dediğini kabul ettikçe bütün bunları aptallığından yaptığını sanıyor. Oysa "değer vermek" aptallık değildir. Ve öyle bir an gelir ki insan verdiği değeri geri almasını da bilir...
Ne demişler, "Ne istersen ol ama sana gösterilen iyi niyetin nankörü olma..."