Ne gaddarlık, nasıl bir acımasızlık bu. Tek bir satır, tek bir satır bile yok! Demek zavallı, savunmasız, tek suçu onu sevmek olan bir kızcağızı küçük düşürmek, aşağılamak onun için bu kadar kolaymış!
Tanrım! Tanrım! Ona ilk kez tek başıma gidişim, onun önünde kendimi küçük düşürüşüm, ağlayarak bir parça sevgi için ona yalvarışım aklımdan çıkmıyor...
Onca şeyden sonra!..
Sanki benim için zaman durmuştu, sanki bir duygu, bir düşünce o andan itibaren sonsuza dek bende yaşamalıydı, sanki o an sonsuza dek sürmeli, benim için bütün yaşam o anda tam anlamıyla durmalıydı...