Top-ı âh-ı inkisâra pây-dâr olmaz yine
Kişver-i câhın nice sengîn hisârın görmüşüz
Bir hurûşiyle eder bin hâne-i ikbâli pest
Ehl-i derdin seyl-i eşk-i inkisârın görmüşüz
(Nâbi)
"Gönlü kırık olanın atıverdigi âh topunun nice büyük sultanların muhkem kalelelerini yıktığını biliriz. Dert ehli olanların hüzünleriyle döktükleri gözyaşlarının yaptığı seller önünde nice gösterişli kaşânelerin, mâlikânelerin yerle bir olduğunu biliriz."
Reklam
Ta ki "Titanyum Dioksit" ile tanışana kadar. Yani kısaca "E171" deniliyor ona. Korkunç olan şu; sakızdan ekmeğe, diş macunundan, temizlik malzemelerine ve hatta çikolatalara kadar her paket ürünün içerisinde bulunuyor. Almanya, Fransa gibi ülkelerde yasak olsa da bizim ülkemizde alabildiğince serbest. Bu madde girdiği bedende asla yok edilemiyor. Çünkü vücut bunu tanımadığı için hazmedemiyor. Dolayısıyla en zayıf organda depolanmaya başlıyor.
Günümüzde birçok insanın beyninde birikim yapan titanyum dioksit neticesinde insan "kendi iradesi ile adım atamayacak" hâle geliyor. Kol ve bacakları inanılmaz ağrıyor, keza başları da öyle. Küçücük çocuklarda dahi inanılmaz baş ağrıları var. "Adım atacak hâlim yok, kolumu kaldıramıyorum yerinden." Bir yerden tanıdık geliyor mu bu sözler. Hepimiz her gün bu hâldeyiz.
Ok ve mızrakla at üzerinde savaşan bir cengaver rüyasında misket kadar mermilerin gökyüzüne atılıp bir şehri aniden kül ettiğini görseydi bunu tam manasıyla tasavvup edebilir miydi? Oysa biz bunu gözlerimizle gördük. Misket bombalarıyla cayır cayır yanan şehirlerde küle dönmüş bebek cesetlerinin fotoğraflarına ''like'' attık!
Reklam