Reklam
Ta ki "Titanyum Dioksit" ile tanışana kadar. Yani kısaca "E171" deniliyor ona. Korkunç olan şu; sakızdan ekmeğe, diş macunundan, temizlik malzemelerine ve hatta çikolatalara kadar her paket ürünün içerisinde bulunuyor. Almanya, Fransa gibi ülkelerde yasak olsa da bizim ülkemizde alabildiğince serbest. Bu madde girdiği bedende asla yok edilemiyor. Çünkü vücut bunu tanımadığı için hazmedemiyor. Dolayısıyla en zayıf organda depolanmaya başlıyor.
Günümüzde birçok insanın beyninde birikim yapan titanyum dioksit neticesinde insan "kendi iradesi ile adım atamayacak" hâle geliyor. Kol ve bacakları inanılmaz ağrıyor, keza başları da öyle. Küçücük çocuklarda dahi inanılmaz baş ağrıları var. "Adım atacak hâlim yok, kolumu kaldıramıyorum yerinden." Bir yerden tanıdık geliyor mu bu sözler. Hepimiz her gün bu hâldeyiz.
Ok ve mızrakla at üzerinde savaşan bir cengaver rüyasında misket kadar mermilerin gökyüzüne atılıp bir şehri aniden kül ettiğini görseydi bunu tam manasıyla tasavvup edebilir miydi? Oysa biz bunu gözlerimizle gördük. Misket bombalarıyla cayır cayır yanan şehirlerde küle dönmüş bebek cesetlerinin fotoğraflarına ''like'' attık!
Sahabe yiyecek hiçbir şeyi yokken dahi dikkat edip önüne geleni yemedi -ki "zaruret" deyip yiyebilirdi de , Eskiler böyle kazandı, bizler böyle kaybettik.
Bu dünyaya akşam meyvelerini soyup, televizyon karşısında emeklilik günü beklemeye gelmişçesine yaşıyorlar!
Oysa mücahid Galib Bergusî ne güzel betimlemişti:
"Eli kalem tutan bu davayı yazsın. Hitabeti güçlü olan bu davayı konuşsun. Herkes bir şey yapsın; ama sakın sessiz kalmayalım"
Reklam