“İçimdeki Müzik” kitabı Melody adlı bir kızın hayatını anlatmaktadır.Melody engeli olan hayatta diğer çocuklar gibi olmayı arzu eden bir çocuk.Sınırsız kelime hazinesi var ama bunları dile getiremediği için sürekli üzülen ve bulunduğu durumdan çıkmak için uğraş veren bir çocuk.Hayatta farkında olmadan sahip olduğumuz şeylerin ne denli kıymetli olduğunu bu kitap bir kez daha bizlere hatırlatmakta.Melody’inin bir cümlesi ise beni derinden etkiledi.Sınıfta hiçbir zaman öğretmeni ses çıkarıyor diye onu azarlayamacaktı.Melody farkında olduğu tüm zorluklara rağmen yılmadan başarmanın somut örneği.O çevresindeki engelleri aşarak ne denli başarılara imza atabildiğini onu dışlayan herkese gösterebildi.
Kitapta özellikle en etkilendiğim yer yazarın bir şeyleri okumak için sürekli birilerine ihtiyacı olduğunu kabullenme süreciydi. Özel gereksinimli insanların yaşantılarını devam ettirebilmesi için maalesef bu kaçınılmaz gerçek. Yazar ailesine ve çevresindekilerin korumacı yaklaşımına karşı göstererek bu gerçeği de yıkmayı başarmıştır. Ayrıca özel gereksinimli insanlara bu toplumda gösterilen tutumun dengesinin de önemli olduğu kaçınılmazdır. Bu kişilere ne olduğundan fazla farklı olduğunu hissettirmeliyiz ne de eksiklerini bir kusur olarak görmeliyiz.Kendimizden farklı olanları temelde insan olarak karşılayıp benimsersek dünyadaki kaosunda önüne geçmiş oluruz. Engelleri yıkamayan bir toplum olmak yerine hep birlikte engelleri aşan bir toplum olabilme ümidiyle.