Kendimi hiç tanımıyordum. Kendime ait hiçbir gerçekliğim yoktu. Sürekli yanılsamalar içindeydim. Sanki akışkanmışım ya da şekil verilebilirmişim gibi; başkaları beni tanıyordu ama her biri kendine özgü şekilde , bana atfettikleri gerçekliğe göre; yani her biri , ben kendim için hiç kimse olmadığıma göre, ben olmayan Moscarda'yı görüyorlardı bende
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İşte ben böyle yalnız kalmak istiyordum. Ben olmadan yani eskiden beri tanıdığım ya da tanıdığımı sandığım ben olmadan. Yanımda sadece bir yabancıyla, etrafımdan uzaklaştıramayacağımı artık hissettiğim kişiyle yani bizzat kendimle : benden ayrılamayan yabancıyla.
"Yalnızlık asla sizinle birlikte değildir; siz olmadan vardır hep, yanınızda bir yabancıyla mümkündür ancak: nerede ve kiminle olursanız olun, tamamen yok sayılmalı, siz de etrafınızdakileri tümüyle yok saymalısınız ki arzu ve duygularınız kaygı verici bir belirsizlik içinde yitik ve havada asılı kalsın ve kendinizi doğrulaması bir yana bırakırken bilincinizin ictenliginde yok olsun. Gerçek yalnızlık sadece kendisinin yaşadığı bir yerdedir, sizin için ise ne izi ne de sesi vardır ve orada yabancı olan sizsinizdir"