Biri, Hiçbiri, Binlercesi

8,9/10  (21 Oy) · 
53 okunma  · 
17 beğeni  · 
1.516 gösterim
Benim için şimdiye kadar, Tanrı'ya olan inancımı içimde, kendi bildiğim şekilde yaşamak yeterli olmuştu. Ama benden farklı düşünenlere saygıyla da, Bibi'nin kiliseden içeri girmesine hep engel oldum ve kendim de girmedim. İnancımı kendi bildiğim gibi, başkalarının yaptırdığı binalarda diz üstü çökerek değil de, kendi ayaklarımın üstünde yaşamayı tercih ettim.

Tüm eserlerinde olduğu gibi bu eserinde de Pirandello, insanın varoluşu ve kimliği üzerine eğiliyor. Halim selim bir adam olan "Vitangelo Moscarda"nın tüm hayatı, karısının bir gün kendisine sorduğu ve burnun eğriliğinden dem vurduğu o basit soruyla altüst olur. Kendisinden başlayarak tüm yaşamını acımasızca sorgular ve kendini yeniden bulmak için kendini parçalara bölmeyi öğrenir. Moscarda kimdir, kendi gördüğü mü yoksa başkalarının gördüğü mü? Kişilik bölünmesinin acımasızca ve mizahi bir dille işlendiği eser, ölümsüz bir de edebi kahraman da yaratır, "Vitangelo Moscarda." Ve o kahraman bize şu soruyu sorar, insan bir midir, hiç midir yoksa binlerce midir?
  • Baskı Tarihi:
    Mayıs 2013
  • Sayfa Sayısı:
    167
  • ISBN:
    9786056404313
  • Çeviri:
    Fuat Sevimay
  • Yayınevi:
    Aylak Adam
  • Kitabın Türü:
KörKalem | Halil K. 
10 Mar 09:48 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

Bu kitabı vaktimin azlığından, çok olan işlerimden ötürü çok uzun sürede bitirebilmiştim. Öncelikle size tavsiyem beyninizin boş olduğu, rahat olduğunuz bir zamanda okumanız.
Kitabımızın kahramanı Moscarda bize kendimizi sorgulatıyor. Çevremize karşı takındığımız maskeler, gerçekte kim olduğumuzu aslında hiç düşünmeyişimiz. Kendi içimizdeki biz, eşimize karşı, iş arkadaşlarımıza karşı binlerce farklı biz.
Peki hangisiyiz? Onlardan biri mi, hiç biri mi, yoksa... Binlercesi mi?

Esra 
23 Eyl 2015 · Kitabı okudu · 8 günde

Öncelikle kitabın kapağı, ismi ve içeriği birbirine ancak bu kadar uyumlu olabilirdi.
Kitapta ana karakter olan Moscarda'nın içinde sayısını bilemeyeceğimiz, birden fazla olduğunu düşündüğümüz hatta 'binlerce' olabilecek "Moscarda"dan bahsediliyor. Eşine karşı farklı, iş arkadaşlarına karşı farklı bir kimlikle karşımıza çıkıyor. Peki Moscarda, gerçekte bunların hangisi ? Bu sorunun yanıtını arıyor aslında kendine yönelttiği sorularla. Moscarda'nın kendini sorgulayışı ve gerçek kimliğini arayışı, sizi de düşünmeye sevk ediyor. Kendinizi sorgulayabileceğiniz güzel bir kitap, tavsiye ederim.

MerveG 
27 Mar 2016 · Kitabı okudu · 39 günde · Beğendi · 10/10 puan

Öncelikle şunu belirtmek isterim: Bir kitabın kapağı, ismi ve içeriği ancak bu kadar uyumlu ve yerinde olur. Kitapta insan benliği ve insanın kendi kendiyle olan sorgulamalarına yer verilmiş. Pirandello’nun öykü yeteneğinin güzelliği burada devreye giriyor diye düşünüyorum.

Çevremizdeki insanları kendimizce tanıyarak, onlara tanımlamalar yüklüyoruz. Böylece bir insana farklı kişilerce farklı tanımlamalar kazandırılıyor. Her insanın kendine has farklı özellikleri olduğu bir gerçektir. Burada anlatılmak istenen durum şudur ki; her insan kendi içinde çok sayıda karakteri birlikte bulundurur. Pirandello bu kitaptaki kahramanın kendi içindeki farklı kimliklerle iletişime geçmesini sağlamış ve bu durumu öyle güzel kurgulamış ki kitabı okurken Pirandello’ya hayran oluyorsunuz.

Kitaptaki en çok dikkatimi çeken şu oldu: Kişisel zaafların üstleri örtülmeye çalışılmamış, aksine kimi zaman zaaflarla dalga geçilmiş, kimi zamansa zaaflar itiraflar şeklinde ilave edilmiş.

Bu kitap bence bir kez değil de defalarca kez okunması gereken bir kitap. Ben bir kez okudum, ama ara ara okumayı düşünüyorum farkındalık adına. Tavsiye ediyorum:)

Kıvılcım Y. 
 20 Haz 17:24 · Kitabı okudu · 4 günde · Beğendi · Puan vermedi

Eser, Vitangelo Moscarda'nın kimlik bunalımı ve kendisini yeniden keşfetme çabasını ele alıyor. Karısının bir gün burnunun yamukluğundan söz etmesiyle başlayan fiziki farkındalık tüm hayatını ve kendisini sorgulama sürecini de başlatmış oluyor aynı zamanda. Kimliğini, kişiliğini, ilişkilerini, geçmişini, babasını, çok sevdiği karısını, o güne kadar doğru sandığı her şeyle ilgili bir sorgulama sürecine girdiği için yalnızlığı da kaçınılmaz oluyor.

"Kime «ben» diyebilirdim? Başkaları için, asla benimkilerle aynı olmayacak bir değer ve anlam içerdiğini; benim içinse, başkalarının böylesine dışında bir «ben» sahiplenmemin, bu boşluk ile bu yalnızlığın verdiği dehşete dönüşeceğini bildiğim halde, birilerine «ben» dememin ne anlamı olabilirdi?"

Başkalarının gözünde şimdiye kadar kendi için olduğunu düşündüğü Moscarda değilse kimdir peki? Kendisini yaşarken görmesi imkansızdı, başkaları ise onu görüp tanıyor ve herkes bunu kendine göre yapıyordu. Böylece başkalarının kendisine verdiği gerçeklik ile kendi gerçekliği farklı kişiliklerinin ortaya çıkmasıyla sonuçlanıyordu.

Peki gerçekten böyle midir? İnsanlar üzerindeki yakıştırmalar, varsayımlar, yargılar ya da bizim hakkımızda söylenebilecek her şey bizim açımızdan gerçek olmasa bile, kendi gerçekliğimize sıkı sıkı tutunmadığımızda yakıştırılan gerçeklerin doğru gerçekliklerimiz olduğuna inandırabilirler mi gerçekten bizi? Ya da kendimizi ne yaparsak yapalım başkalarının gördüğü biçimde göremeyeceğimiz için kendimizi sadece kendimiz için tanımamızın bir anlamı yok mudur? Tüm bunları benliği, kırılmış bir aynanın parçalarına benzeyen ve o parçaları toplayıp birleştirmeye çalışan Moscarda ile beraber ben de sorgulamış ve yeni sorular yaratmış oldum. Gördüğümüz biçimimiz dışında veya içinde biz de bir mi, hiç mi yoksa binlerce miydik acaba?

Keyifli okumalar.

mosca 
28 Haz 13:44 · Kitabı okudu · 5 günde · 9/10 puan

Herkese okumasını tavsiye edeceğim, insanı sorgulamaya iten bir kitap. Kendi kendisi hakkındaki fikriyle yani kendini gördüğü şekille başkalarının onu gördüğü şeklin farklı olduğunu aniden fark eden Moscarda'nın girdiği varoluşsal sorgulamayı anlatıyor. Güzel kitap.

Kitaptan 60 Alıntı

sezen 
10 Mar 00:25 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi

Fakat kelimelerin içleri boş, anlamları kayıpsa, bunda sizin ve benim ne suçum olabilir ki? Evet sevgili dostum, boşlar. Ve o kelimeleri birbirimize söylerken, her ikimiz de kendi anlamlarımızı yüklüyoruz onlara. Birbirimizi anladığımızı sanmıştık; halbuki bakın, hiç de anlaşamamışız.

Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 59)Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 59)
Şeyda 
02 Mar 10:54 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Öyle ya, ne ben kendimi sizin bana verdiğiniz biçimde ne de siz kendinizi benim size verdiğim biçimde tanıyabilirsiniz; hiçbir şey, herkes için aynı olamaz; herşey, herbirimiz için sürekli değişebilir ve nitekim değişmektedir de

Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi PirandelloBiri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello
mısra 
23 Nis 00:32 · Kitabı okudu

Siz muhtemelen, ağaçlar ya da hayvanlar hakkında pek düşünmüyorsunuz. Kafanıza taktığınız yok. Ama ya eğer ağaçlar düşünebilseydi, ya da Tanrım, bir de konuşabilselerdi. Zavallıcıklar, bu arı kovanı gibi insan yığınının ve şehrin vızıltısı içinde, dükkân vitrinlerinde yansımalarını görürken, bir yandan da bize gölge sağlarken, “Gibi” şehrinin içinde onları büyütmeye çalıştığımız için ne derlerdi bize acaba. Küçücük fidanlar halinde dikilip, bu pis ortamda, mutsuz bir şekilde büyüyorlar. Kimse onlara kulak vermiyor. Ama ağaçlar belki de, kim bilir, doğru bir şekilde büyüyebilmek için sessizliğe ihtiyaç duyuyorlardır.

Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 44)Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 44)
sezen 
10 Mar 00:18 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi

Hayatımı yaşarken, bana ait hiçbir görüntüyü temsil etmiyordum. O halde neden oradaki bedeni ille de bana ait bir görüntüymüş gibi kabul etmeliyim ki?

Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 37)Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 37)

“Yaşadığımı halen göremiyorum, kendimi bir yabancı gibi hissediyorum, yani başkalarının kendi kafalarına göre gördükleri ve bildikleri ama benim göremediğim birisi.”

Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi PirandelloBiri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello
Edanur Parlak 
02 Mar 17:26 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi

Çünkü bugünün gerçekliği yarının yanılsamasını ortaya çıkarmakla yükümlüdür.

Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 114)Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 114)
Bolahenk 
27 Haz 21:49 · Kitabı okudu · Beğendi · 9/10 puan

Başkalarının Bakışı
İntiharı düşünen birisi, neden kendisi için değil de başkaları için ölü olduğunu hayal eder?

Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 182)Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 182)
Edanur Parlak 
02 Mar 17:38 · Kitabı okudu · Beğendi · Puan vermedi

Benim gerçekten kim olabileceğim hakkında bırakın sizleri, benim dahi en ufak bir şey bilme ihtimalim yok.

Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 120)Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 120)