Biri, Hiçbiri, Binlercesi

8,9/10  (15 Oy) · 
27 okunma  · 
11 beğeni  · 
1.188 gösterim
Benim için şimdiye kadar, Tanrı'ya olan inancımı içimde, kendi bildiğim şekilde yaşamak yeterli olmuştu. Ama benden farklı düşünenlere saygıyla da, Bibi'nin kiliseden içeri girmesine hep engel oldum ve kendim de girmedim. İnancımı kendi bildiğim gibi, başkalarının yaptırdığı binalarda diz üstü çökerek değil de, kendi ayaklarımın üstünde yaşamayı tercih ettim.

Tüm eserlerinde olduğu gibi bu eserinde de Pirandello, insanın varoluşu ve kimliği üzerine eğiliyor. Halim selim bir adam olan "Vitangelo Moscarda"nın tüm hayatı, karısının bir gün kendisine sorduğu ve burnun eğriliğinden dem vurduğu o basit soruyla altüst olur. Kendisinden başlayarak tüm yaşamını acımasızca sorgular ve kendini yeniden bulmak için kendini parçalara bölmeyi öğrenir. Moscarda kimdir, kendi gördüğü mü yoksa başkalarının gördüğü mü? Kişilik bölünmesinin acımasızca ve mizahi bir dille işlendiği eser, ölümsüz bir de edebi kahraman da yaratır, "Vitangelo Moscarda." Ve o kahraman bize şu soruyu sorar, insan bir midir, hiç midir yoksa binlerce midir?
  • Baskı Tarihi:
    Mayıs 2013
  • Sayfa Sayısı:
    167
  • ISBN:
    9786056404313
  • Çeviri:
    Fuat Sevimay
  • Yayınevi:
    Aylak Adam
  • Kitabın Türü:
Esra 
23 Eyl 2015 · Kitabı okudu · 8 günde

Öncelikle kitabın kapağı, ismi ve içeriği birbirine ancak bu kadar uyumlu olabilirdi.
Kitapta ana karakter olan Moscarda'nın içinde sayısını bilemeyeceğimiz, birden fazla olduğunu düşündüğümüz hatta 'binlerce' olabilecek "Moscarda"dan bahsediliyor. Eşine karşı farklı, iş arkadaşlarına karşı farklı bir kimlikle karşımıza çıkıyor. Peki Moscarda, gerçekte bunların hangisi ? Bu sorunun yanıtını arıyor aslında kendine yönelttiği sorularla. Moscarda'nın kendini sorgulayışı ve gerçek kimliğini arayışı, sizi de düşünmeye sevk ediyor. Kendinizi sorgulayabileceğiniz güzel bir kitap, tavsiye ederim.

MerveG 
27 Mar 2016 · Kitabı okudu · 39 günde · Beğendi · 10/10 puan

Öncelikle şunu belirtmek isterim: Bir kitabın kapağı, ismi ve içeriği ancak bu kadar uyumlu ve yerinde olur. Kitapta insan benliği ve insanın kendi kendiyle olan sorgulamalarına yer verilmiş. Pirandello’nun öykü yeteneğinin güzelliği burada devreye giriyor diye düşünüyorum.

Çevremizdeki insanları kendimizce tanıyarak, onlara tanımlamalar yüklüyoruz. Böylece bir insana farklı kişilerce farklı tanımlamalar kazandırılıyor. Her insanın kendine has farklı özellikleri olduğu bir gerçektir. Burada anlatılmak istenen durum şudur ki; her insan kendi içinde çok sayıda karakteri birlikte bulundurur. Pirandello bu kitaptaki kahramanın kendi içindeki farklı kimliklerle iletişime geçmesini sağlamış ve bu durumu öyle güzel kurgulamış ki kitabı okurken Pirandello’ya hayran oluyorsunuz.

Kitaptaki en çok dikkatimi çeken şu oldu: Kişisel zaafların üstleri örtülmeye çalışılmamış, aksine kimi zaman zaaflarla dalga geçilmiş, kimi zamansa zaaflar itiraflar şeklinde ilave edilmiş.

Bu kitap bence bir kez değil de defalarca kez okunması gereken bir kitap. Ben bir kez okudum, ama ara ara okumayı düşünüyorum farkındalık adına. Tavsiye ediyorum:)

Kitaptan 22 Alıntı

“Yaşadığımı halen göremiyorum, kendimi bir yabancı gibi hissediyorum, yani başkalarının kendi kafalarına göre gördükleri ve bildikleri ama benim göremediğim birisi.”

Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi PirandelloBiri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello
Esra 
25 Eyl 2015 · Kitabı okudu · İnceledi

An be an ölüyor ve hemen ardından yeniden ve hiçbir anıya sahip olmadan doğuyorum. Yaşıyorum, üstelik de bütünlüğümden bir şey kaybetmeden; fakat kendi içimde değil, dışarıdaki her şeyin içindeyim artık.

Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 229)Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 229)
Edanur Parlak 
07 Şub 19:55 · Kitabı okuyor · Beğendi

Siz ve ben aynı dili, aynı kelimeleri kullandık. Fakat kelimelerin içi boş, anlamları kayıpsa, bunda sizin ve benim ne suçumuz olabilir ki?

Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 59)Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 59)

“Ve hayat isimler hakkında bir şey bilmez. Şu ağaç, yapraklarla süslenmiş, ne güzel. Ben o ağacım. Ağaç, bulut; yarın kitap ya da bulut olurum belki. Okuduğunuz kitap, içinize çektiğiniz rüzgar. Her şey dışarıda, serseri gibi.”

Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi PirandelloBiri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello

...zira kendimize ait en mahrem şeyimiz olarak bildiğimiz bilinç, aslında içimizdeki başkaları demektir ve işte bu yüzden kendimizi yalnız hissedemeyiz.

Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi PirandelloBiri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello
önder.k 
21 Tem 2015 · Kitabı okudu · 10/10 puan

Kime ''ben'' diyebilirdim? Başkaları için, asla benimkilerle aynı olmayacak bir değer ve anlam içerdiğini; benim içinse, başkalarının böylesine dışında bir ''ben'' sahiplenmemin, bu boşluk ile bu yalnızlığın verdiği dehşete dönüşeceğini bildiğim halde, birilerine ''ben'' demenin ne anlamı olabilirdi?

Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi PirandelloBiri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello
Edanur Parlak 
07 Şub 20:07 · Kitabı okuyor · Beğendi

Hiçbirimizin gerçekliği diğerinden daha gerçek değil ve her ikimizinki de yalnızca bir anlığına var.

Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 60)Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 60)
Esra 
25 Eyl 2015 · Kitabı okudu · İnceledi

Kendimi içinde yaşıyor olarak gördüğüm ve beni temsil eden tüm imgeleri bir kenara bırakacak olursak, başkaları için kendimle özdeşleştirebileceğim her imgenin ötesindeki <yaşayan bir nokta> yaralandığını hissetmişti; ve bahsettiğim nokta öylesine derindeydi ki gözlerimdeki tüm ışık yitip gitmişti.

Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 161)Biri, Hiçbiri, Binlercesi, Luigi Pirandello (Sayfa 161)
3 /