Çocuklar güçlü duygular içindeyken, kimseyi dinlemezler. Öğüt, teselli ya da yapıcı eleştiri kabul etmezler. İçlerinden geçenleri, o anda ne hissettiklerini anlamamızı isterler.
Neşter vurulurken dikkatli olan bir cerrah gibi, ebeveynlerin de kelimeleri kullanma becerisine sahip olması gerekir. Çünkü kelimeler bıçak gibidir. Kelimeler, fiziksel olmasa da çok acıtan duygusal yaralara yol açabilirler.
İyi anne ve babalar çocuklarını dinler, onlara dikkat eder, onların davranışlarını biçimlendirir. Bedensel, duygusal veya zihinsel temas yoluyla çocuklarında iyi duyguların oluşmasını sağlar, Bir dokunuş, bir gülümseyiş, duygu ve düşüncüle-ri kelimelere dökme tarzı çocuğun iç dünyasında yankılanır.