"Yine de genç bir aklın önyargılarında öyle sevimli bir şey var ki, insan daha yaygın görüşlerin kabulüne feda edildiklerini görmekten üzüntü duyuyor."
“Her türlü gizlilikten nefret ediyordu; kendi içlerinde ayıp olmayan duyguları kısıtlamayı amaçlamak ona sadece gereksiz bir çaba değil, aynı zamanda aklın bayağı ve hatalı görüşlere utanç verici bir biçimde köle edilmesi gibi geliyordu."
“Şimdi bile sakinliğinde hiçbir oynama yok. Ne zaman hüzünlü ya da kederli oldu ki? Ne zaman insanlardan kaçtı, ne zaman insan içinde rahatsız, keyifsiz göründü ki?"