Hani, "İğneyi başkasına çuvaldızı kendine batır," diye bir söz vardır ya. Çuvaldızımız bu olsun: "Ben ne yapıyorum? Hayatı ne kadar anlamlı yaşıyorum? Yaşadığım hayattan dışarı ne kadar ışık sızıyor?" Alemi tanıklığa çağıralım, ânı tanıklığa çağıralım.
Bazen bir hüzün hali gelir üzerinize. Mahzun olmanız için hiçbir sebep yok. Bilin ki o anda siz Allah'a yakınsınız. Çünkü siz o büyük realiteden ayrıldınız. Bu dünya zaten hüzün dünyasıdır, siz onu unutuyorsunuz. Hüzün geldiği anda o vaktin kıymetini bilin, Allah size kendisini hatırlatıyor.