Ey Tanrım, hayvanların homurtusuna, ağaçların hışırtısına, suların mırıltısına, kuşların cıvıltısına, rüzgarın uğultusuna ya da gök gürültüsünün gümbürtüsüne kulak verince hepsinde Senin kâinatina tanık oluyorum, en yüce gücün, en yüce ilmin, en yüce irfanın, en yüce adaletin Sen'den geldiğini hissediyorum.
Başkalarının içindeki kötülüğü görmemiz, kendi içimizdeki kötülüğü tanımamız sayesinde mümkündür. Bizi incitenleri asla affetmeyiz, çünkü bizim de asla affedilmeyeceğimize inanırız. Başkalarına acı gerçekleri söyleriz, çünkü acı gerçekleri kendimizden gizlemek isteriz. Gücümüzü gösteririz, ki kimse zayıflığımızı görmesin. Dolayısıyla, kardeşini yargılarken, sanık sandalyesinde oturanın aslında sen olduğunun bilincinde ol.