Nurhak KALKAN
@Nurhak21
2 okur puanı
Aralık 2023 tarihinde katıldı
Fark;
En güzel şey, bir insanın milyonlarca renk içinde yinede bir başka renk olmayi başarması değil mi? Ve bu ölüme adım adım yürüyen fakir insanın en büyük eseri değil mı? Yazıkki dört dörtlük olan sadece doğa. Sosyalleşen insan biraz daha özürlü hale gelen insan bir şeyleri büyük başarırken bir şeyleri hep yarım kalacak işleride, emekleri, sevinçlerinde...
Armanç kerboran
Adını bilmediğim bir yerdeyim
Dertlerim aşmış tüm dünyayı
Yaşamak istersen delicesine
Umut ol gözlerime
Yorgunluğun en adi tarafındayım
İliklerine kadar hissettiğim acılarım
Yolumu kaybetmiş gibiyim
Kimsesiz ve sensiz bir yer sanki
Soğuk esen rüzgar
Yani başımda ki insan gibi
Güven vermeyen bir duygunun
Adıdır seni sevmek, sana tutulmak
Atılan tüm adımların güzelliği yeniden yaratmak için olduğunu notlarına kaydediyordu dağın samimi dostu. Elinde kamerasıyla düşmüştü pezkovilerin peşine. Dağların doruklarında karşılaşmıştı sevginin yaratıcılarına. Onların gölgesi olup vurmuştu kendini sıra dağlara, uçurumlara ve tanrıların dahi ulaşamayacağı güzelliklere. Ne mutlu onlara ki, onlar hakikatin izinden gittiler; nehirlerden aktılar, çirkinliğe ve karanlığa demir attılar. Kanlarıyla kızıla boyadıkları sonbahar mevsimini, acılarıyla çığları çağrıştıran kış mevsimini, gülüşleriyle yeşerttikleri ilkbahar mevsimini, yürekleriyle ısıttıkları yaz mevsimini anımsatıyordu; bir nevi mevsim onların ta kendisiydi. Belki buraya nice hipotekli sözcük sıralayabilirim, lakin bildiğim şu: hiçbir anlatım sizin ağız dolusu gülümsemenizi karşılamaz. Belki de tanrılar Xelil'in bu denli mükemmelliğe erişmesini hazmedemediler ve bizden onu çaldılar. Kim bilir, belki de Xelil, tanrıların sofrasında geriye kalan mücadelesini elinde kamerasıyla, dilinde şiirleriyle yıldızların ötesinde sürdürüyordur. Her kişinin en az bir defa bu kitaptan acıyı da, hüznü de, mutluluğu da tatmasını diliyorum.