Benim için hayatın sizden ibaret olduğunu sanki bilmiyor musunuz, rahat nedir bilmiyorum ve size de veremem. Bütün benliğimi, aşkımı... evet. Kendimi ve sizi ayrı olarak düşünemiyorum. Benim için siz ve ben, bir bütünüz. Ve bundan böyle ne sizin için ne de kendim için huzurlu olanağı görmüyorum. Gördüğüm hayal kırıklığı ve mutsuzluk... Ya da mutluluk olasılığı, hem de nasıl mutluluk! Mümkün olmaz mı?
“Bu insanlar aldatırlar ama aile ocakları ve eşleri onlar için kutsaldır. Bu kadınları nasılsa hep hor görürler ve ailelerine bulaştırmazlar. Bunu anlayamıyorum ama böyle.”