Nuriye Doğan

Nuriye Doğan
@Nurissh
Keşke bu kalp atmaya hiç başlamasaydı.İçine kan dolmasaydı.Hep mühürlü kalsaydı.Cezaydı mührün kırılması şimdi, o mühür hiç açılmasaydı.
Sayfa 348·Kitabı okudu
Reklam
Değil mi ki özü ateş olan var olmak için yakmak zorunda. Yakacak bir şey bulamayınca kendisini yakacaktı.
Sayfa 325·Kitabı okudu
Onu bir cins olarak bütün benzerleriyle birleştiren bu ismin dışında, sadece ona has ona mahsus bir ismi de bulup bir yerlerden çıkarmak, ona o isimle seslenmek yani onu sahiplenmek istedi.Ama o isim bir türlü dilinin ucuna gelmedi.Âdem Leylî diyemedi.
Sayfa 231·Kitabı okudu
Her şeyin, asliyetinden başka bir şeye benzediği şu yerde Âdem , kelimeler arasından “gibi”yi seçti.Cennet gibiydi dünya.Neredeyse ona eş,ona benzerdi.Göklerden geliyordu her şey.Ama sağlam bir aynaya düşmüyordu cennetin görüntüsü. Belli ki dünyanın “âyinesi saf” değildi.
Sayfa 178·Kitabı okudu
Üç şey seçtiler cennetten çıkarmak için: Bir : Kelimeler İki : Aşk Üç : Annelik duygusu. Kelimeleri Âdem yanına aldı , annelik duygusunu taşımak Havva’ya kaldı. Ama aşk çok ağırdı.
Sayfa 152·Kitabı okudu
Reklam