Herkesin “boncuklu bir cümlesi” olsun, kendisini seveceği. Kimse yalnızlığını ötekine göstermekten utanmasın. Ve biz biliriz ki, bir varlığın yazılı tarihi yoksa bu dünyada bir hayatı yoktur.
Söz, kalbine yük çoktandır. Gelen herkesle biraz daha tenha. Perdeleri atmış camlardan. Eşikler gülünç. Bütün hazinesi kahverengi lekeler. Bir ağaç kaderi, yol kenarlarında. Ölümü tüketen bir yalnızlık.