Kitabı oxumayan hərkəsə çox şiddətlə tövsiyə edirəm.İlyas Əfəndiyevin oxuduğum ilk əsəridir,lakin son olmayacağını o qədər əminliklə söyləyirəm.Xarici ədəbiyyatla məşğul olarkən öz ədəbiyyatımızın itirməyək...Bu əsəri oxuyarkən özümdə o qədər doğmalıq hiss etdim ki sözlərlə kifayət edə bilmərəm bunu.Nuriyyənin təmkinli davranışı,hər iki kəndin bir birinə olan münasibəti,Muradın pak sevgisi,Hümmətin anlayışı,Nəriman əminin nəcibliyi,Şofer Almuradın istədiyi üçün sonuna qədər vuruşması və s nələr nələr bunları o qədər içtənliklə yaşadım ki,mütləq oxuyun,oxuduqdan sonra insanlara yayın!...