NurayToker
@Nurrayt
33 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
"İnsanın çocukluğunu emanet ettiği bir arkadaşının olması, sanki harici bir bellek gibi. Tüm kişisel tarihin onda saklı. Yavaş yavaş oluşan karanlığın, aydınlığın, ruhunun tavan arası, hepsi onda saklı. Onunki de sende tabii."
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Sezgi denilen şey çok acayip. İnsan ona kulak vermeyi bilirse ya da kulak vermeye cesaret ederse ona görünmez bir yardım eli uzanabiliyor. Onu tehlikelerden koruyan bir zırh, gelecekten yollanan bir mektup işlevi görebiliyor sezgi. Sanki insan ne kadar kendi içinde var olabilirse sezgisiyle de o kadar sarmal dolaş olabiliyor ama kendinden uzağa düştükçe onu koruyan seslerden de uzağa düşüyor. Sonra da dışarıda o sesin arayışına düşüyor. İçeride kaybedilen şey, dışarıda asla bulunamıyor."
"Sanki bir sardunya kırığıydım ben. Kırıla kırıla çoğalacaktım başka saksılarda da hiçbir zaman yerimi beğenmeyecektim, kuruyup gidiverecektim oralarda, buralarda."
"İnsan denilen, dört tarafı geçmişle çevrili etten bir zaman parçası. Hiç bilemezsiniz başkasının geçmiş zaman yazgısının size sıçrayıp sıçramayacağını. Hiç bilemezsiniz bazı şeylerin hiçbir zaman kaybolmayacağını. Hiç bilemezsiniz göz renginizin, burun şeklinizin çocuğunuza geçerken sizin yaşadığınız acıların, suçlulukların da geçip geçmeyeceğini... Hiç bilemezsiniz söylenen bir cümlenin nesilden nesile aktarılan bir mantraya dönüşeceğini..."
"Yol, mesafe katmak için değil midir? Kendine biraz uzaktan bakabilmek için. Kendini, merkezden değil de pencere kenarından görebilmek için. Görüp de oradan geçebilmek için. Müziği dışarıdan değil de içeriden duyabilmek için."