Nora bütün bunları anlamaya çalışıyordu. Hem kaldırım kenarında hem de yatağın altında hareketsiz ve cansız yatan Volts'u düşündü.
"Ama bazen de kedi ölüp gitmiştir işte."
"Ne dedin?"
"Yok bir şey. Kedim öldü de. Sırf onun için bir hayatı denedim ama orada da ölmüştü."
"Etraf çok sessizdi. Sessizlik dünyanın başka yerlerinde ne kadar çok gürültü olduğunu fark etmesini sağladı. Buradayken, sesin bir anlamı vardı. Bir şey duyduğunuzda, dikkatinizi ona vermek zorundaydınız."
"İnsan," diye yazmıştı. Thoreau Walden'da, "hayallerine doğru güvenle yürüdüğü ve hayalindeki hayatı yaşamak için çaba gösterdiği taktirde gündelik hayatın akışı içinde aklına dahi gelmeyecek bir başarıya ulaşacaktır." Aynı zamanda bu başarının, yalnız kalmanın bir ürünü olduğunu gözlemlemişti. "Kendime yalnızlıktan daha iyi bir dost bulamadım."