Ömrü bölmeye kalksan¸
Her yıl bir ömür gibi¸
İçinde dört mevsim var¸
Ve doğarsın ilkbahar
Çiçek çiçek açarken¸
Güneşle büyürsün yaz.
Anlarsın olduğunu¸
Meyveyle dolduğunu.
Bir devir gelir öksüz¸
Başlar saçlarında güz¸
Her yaprak eylülde ak¸
Dökülür sağnak sağnak.
Mazide kalır nisan¸
Kurur ağaçla insan¸
Son mevsim kar ve ayaz¸
Kefenin rengi beyaz.
Dört mevsimde bir ömür¸
Bir ömürde dört mevsim¸
Yapan Hak’tır bu işi¸
Haykırır dirilişi.
Yazar: Mehmet SERTPOLAT