Serin kış sabahlarında kahvem ve yumuşacık battaniyemle pencerenin yanındaki rahat koltuğuma oturup kitabımın keyfini çıkarmak istiyorum.
Ama onun yerine sabah 6’da uyanıp haldır haldır hazırlanıp işe yetişmeliyim. Neden? Çünkü o kitabı, kahveyi, koltuğu ve hatta pencere kenarını karşılayabilmem için paraya ihtiyacım var.
Peki sonra ne oldu? Param oldu ama vaktim olmadı.