…İnsanlar çatışmanın kendi içlerinde olduğunu bilmiyor… Görülüyor ki insan yalnızca dıştaki anlaşmazlığı görüyor; içtekini, büyük savaşın kaynağı olanı göremiyor. Oysa insan ışık ve sevgiye çıkmadan önce büyük çarpışmaya gerek duyuluyor.
İnsanın iştiyakını kabullenmesi küçük bir şey değildir. Bunun için birçoklarının dürüst olmaya özel bir çaba harcaması gerektir. Birçokları özlemlerinin nerede olduğunu bilmek istemez çünkü bu onlara olanaksız ya da sıkıntılı görünür. Yine de Özlem yaşama giden yoldur. Özleminizi kabul etmezseniz kendinizi izleyemez, başkalarının size gösterdiği yabancı yollara girersiniz.
…Düşünür duygudan iğrenir çünkü içindeki hissediş esasen iğrençtir. Hisseden de düşünceden iğrenir çünkü içindeki düşünme esasen iğrençtir…
…Düşünen kişi hazzını kabullensin ve hisseden insan da düşüncesini kabullensin. Bu ona yol gösterir.