Havagül
@Oblomovka0
Şu anda okuduğu kitap
Acımak
Kitabın başlarında Zehra'nın öfkesini anladığımı düşünüp ona hak vermiştim. Oysa olayların iç yüzünü bilmeden yadırgamak ne kolaymış. Oysa olayların esası ne içler acısıymış. Ailesini felaketlere sürükleyen bir baba mı? Olmaz olsun demiştim. Ama o baba ne yüce bir babaymış, bir tek aile sevgisine ne muhtaçmış. Mürşit Efendi... Ne zorluklara göğüs germişsin. Ailen için kendinden vazgeçmişsin. Ah çocuklarına bir kez sarılabilseydin belki içindeki kor bir nebze hafiflerdi. Bunu bile çok görmüşler sana. Sen küçücük ailenle cenneti yaşamak isterken, ailen ateş olmuş yakmış seni. Kim bilir ne zordur bunca acıyı içinde yaşamak. Anlatamamak... Anlaşılamamak... Sen çırpınıp dur, ailem dediğin insanlar arkadan bıçaklasın seni. Sonra minimini çocuklarını düşman etsinler sana. Sana reva görülen hayat bu muydu gerçekten. Ah Mürşit Efendi... Özgür dilerim seni tanımadan yadırgadığım için. Sen tanıdığım en güçlü, en temiz babasın. Keşke Zehra da geç olmadan anlasaydı bunu. O da suçsuz. Masum... Yaşadıkları onu ta küçük yaştan acımasız yapmış. Ah Zehra... Ah Zehra'm...