Duydum seni yine; şükrolsun
Kıyısında oturduğun deniz, dinginliğin alameti
Gün batımının rengi sensin
Engebeli bir yol bu, bir yakamoz gibi titriyor kalbin
Kıyıda, köşede, gölgede ne varsa benim
Işık nasıl vuruyor yüzüne sahi, meraktan gebereceğim
Hala çizip çizip atıyorsunuz, neden hep çizip çizip atıyorsunuz? Sen de aynısı yapıyorsun. Çünkü ben öğrenmeye çalışıyorum. Ben de öğrenmeye çalışıyorum. Neyi? Resim yapmayı. Siz zaten biliyorsunuz. Hayır; ben başkalarının nasıl resim yaptığını biliyorum; benim Cevat'ın nasıl resim yaptığını öğrenmem gerekiyor. Başkaları gibi çizseniz olmuyor mu? Çok beğendiğiniz başka ressamlar gibi. Hayır. Neden? Çünkü, çünkü.. Başkalarının çizdiği çizgiden gitmek özgürlüğüme dokunuyor.