Fırat öksüz
@Okszfrat
2 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
İnsan unutur...
Açlıktan uyuduğunu, yahut öldüğünü de.
Lakin unutulacak.
Bir serçe anımsatacak baharı.
Nisan değil.
Bir ölüm yeşertecek günahı.
Silah değil.
Beklemek olmaz sabahı,
Akşamdan yatmak gerek.
Parayla tatmak olur mu refahı?
İnsan kalmak gerek.
Çünkü ölümsüzlük ruhlara baki.
Doyumsuzluk insana ait.
Konumsuzluk Öksüz'e;
Kaç gün hatırlandı geçmişe dair.
Her şeyden bir parça,
En acıklı şarkılara şair.
Duyulmayan, bilinmeyecek olan.
Beni öldürdüler.
Kolay sanıp.
Henüz canlı bedeni toprağa gömdüler.
Unuttular sonra olgunluğa erip.
Güldüler garip haline
Duydular sesimi, dediler gaip.
Lakin kulak asmadılar…
İhtiyacım vardı.
Bilmeleri lazımdı.
Toprağımdan açan çiçekleri sevdiler.
Kokusu benim isim…
Sayısı nice.
Mutlu eden hatırlanmak.
Lakin mümkün değil,
Yürürken yakın ayak.
Sevdiğiniz kadar sevilin.
İster dua, yahut beddua deyin.
Nice ezanın gıyabında gizlidir kimliğim.
Zengin ve gülünçtüm.
Bu ağlamaklı hissi aldım ödünç.
Uçsuz meralarda itiş tepiş.
Son kaybedeni yalnız savaşın.
Gülüyor ama gözünde yaş.
Ölüyor ama umudu var.
Nasıl alt üst eder tek rakam?
Bu gece için bu son satırım.
Giyilmemiş kıyafetlerim bile rutubet.
Ben bu savaşı nerede kaybettim?
Ya yaşa yolsuz, ya kabul et.
Seni sen bile sevmedin.
Yaşadım dünü açık seçik.
Değildim asla tekin.
Dahi edasıyla oldum kaçık,
Seçmeye zorlandım teki.
İhtimaller mezarlarda çürük.
Olmayan kaygılarım neşeme esir.
Nefeslerde bile kaldım ürük.
Nasıl yapacağım artık seçim?
Artık yakmaz soğuk.
Nefes kesmez yokuş.
Geçerken hızlıca zaman, durur;
Fiyakalı cesetler, ama anlatamam ne biçim.
Benden başka her insanın kazandığı bir yer,
Zati kaybedeceğim herhangi bir ışıltı bile kalmadı.
Önemini bugün kaybettim yazmanın.
Açtım gözlerimin barajlarını,
Tek damla su akmadı.
Bir yıl düşledim bu günü.
Üçyüz bilmem kaç gün uyumadım.
Gecemin üzerine örtülen karamsarlık örtüsünü,
Pireler bastı, boş verip yakamadım.
Korkutucu yolun sonu.
Birçok defa çaresiz kaldım da bunu anlayamadım.
Şaşırdım nereye gideceğim yönü,
Umutlu bir güne yelken açamadım.
Rahatsız etmez artık dişlerimin gıcırtısı.
Nasıl resmini çizeceğim artık yalnızlığın?
İçsem mi sussam mı emin değilim,
Kusarsam anlamı olmaz sarhoşluğun.
Nicedir aradım bunu,
Epeyce her günüm son dedim.
Kendi kendimi ittiğim iki metrelik çukurun,
O vakitten sonra çıkardım ama, yapmadım.