Betül Yılmaz

Betül Yılmaz

, bir kitap okudu
10/10
·96 syf.·
Beğendi
·
5 günde okudu
·
2021 1. kitabı
Lev Tolstoy
8.3/10 · 234,6bin okunma
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Biliyorum ki insanlar sadece kendilerini düşünerek var kalıyor gibi görünseler de aslında onlara hayat veren tek şey ‘sevgi’dir. Seven Tanrı’ya; Tanrı, sevene yaklaşır. Sevgiyi var eden sadece O’dur çünkü.
Daha önceleri, Tanrı’nın insana hayattan tat alması için arzular bağışladığını biliyordum; bugünse anladığım şu ki gerçek, bunları kat kat aşıyor. Biliyorum ki Tanrı, kullarının ayrı ayrı değil, beraberce yaşamalarını istiyor; bu yüzden her birine kendi gereksinimlerini değil, hepsi için gerekenleri esinliyor.
Melek: “Anneye, çocuklarının neye ihtiyaçları olduğunun bilgisi bağışlanmadı. Varlıklı bey de gereksiniminin ne olduğunu bilmiyordu. Kimselere, karanlık çöktüğünde, çizme mi, cesedine giydirilecek terliklere mi gereksinimi olduğu açıklanmadı. O günahsız yavrular sağ kaldıysa, annelerinin özeni sonucu değil, onları hiç tanımamasına karşın, merhamet edip sevgi besleyen bir kadın var diyeydi; insanların tümü kendilerini nasıl rahat ettireceklerini düşünerek değil, insanlara verdikleri sevgiyle var kalırlar. Daha önceleri, Tanrı’nın insana hayattan tat alması için arzular bağışladığını biliyordum; bugünse anladığım şu ki gerçek, bunları kat kat aşıyor. Biliyorum ki Tanrı, kullarının ayrı ayrı değil, beraberce yaşamalarını istiyor; bu yüzden her birine kendi gereksinimlerini değil, hepsi için gerekenleri esinliyor.
Bilmem gerekenler bitmemişti: ‘İnsanın ne ile yaşadığı...’ Tanrı, son dersi de esinleyinceye kadar beklemeyi sürdürdüm. Altıncı yıl, kadınla ikiz çocuklar geldiler; kızları hemen tanıdım ve hayatta kalmayı nasıl başardıklarını öğrendim. Neler yaşadıklarını öğrenince düşündüm: Anaları, çocukları için bana yalvarmış, bu yavruların kendi başlarına yaşamayacaklarını söyleyince inanmıştım; fakat onlarla yabancı biri ilgilenmiş, besleyip büyütmüştü. Kadının onları öz çocuğu gibi sevdiğini görünce gözyaşı döktüm; kadında can bağışlayan Tanrı’nın varlığını sezdim. İnsanları yaşatan şeyi, öğrenmem gereken son şeyi de öğrendim. Tanrı, beni bağışlayıp son dersi de esinlemişti; üçüncü kez gülümsedim.”