sümeyra
@OkurSumeyra
7 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Puan vermedi·440 syf.·
2026 6. kitabı
Betimlemeler oldukça yoğun ve anlatı tek bir düzlemde ilerlemiyor; farklı zaman dilimleri arasında kopuk kopuk geçişler yapıyor. Bu yüzden kitaba hiçbir beklenti taşımadan başlamak gerekiyor — ne sonunu tahmin etmeye çalışarak ne de okurken keyif alıp almadığını ya da sıkılıp sıkılmadığını sorgulayarak okumalı. Akışına bırakılması gereken bir kitap.
Ama şimdi sözler, daha ağzımdan çıktıkları anda, ihtiyarın hediyesine göstermek istediğim özenin pek de koruma sağlamayacağını; meralara ve nehire, kireçtaşına ve yosuna ait bazı anıların ihtiyarla beraber yok olacağını ve kimseye aktarılamayacağını, ben bastonu düşünceli bir mirasçıya bırakabilsem bile onun çağrışımlarını o kişiye aktaramayacağımı hissettiriyordu. O çağrışımlar olmadan baston, sarmaşığın boğduğu ve hem bir yadigâr hem de malikâne bahçesinin ahir ömrüne ait bir kayıt olarak perdahlayıp cilaladığım kiraz ağacından sarılı siyahlı odun parçası gibi, kuru bir eşyadan ibaret kalırdı.
Jack'in evini geçip meralara çıktığım uzun yürüyüşlerde olduğu gibi bu yürüyüşte de bozulma fikrinden çok (bundan çabucak kurtulmuştum) değişim fikri üstünde duruyordum. Değişim ve akış fikri üstünde durup buna üzülmemeyi -derinden- öğrendim. Nice insan üzüntüsünün bu kolay gerekçesini elimin tersiyle itmeyi öğrendim. Bozulma fikri geçmişe ait bir ideali, bir mükemmelliği barındırıyordu. Peki on altı bahçıvan çalışırken vadideki evde yaşamayı bu kadar önemser miydim? Serpilen her bitki kaygıya, her başarısızlık acı veya eleştiriye sebep olurken? Burasının benim için en kıymetli hali bu değil miydi? Onca zaman önce başlayan yolculuğun ardından kendimi bulduğum yeri düşününce bunu başıma konmuş bir talih kuşu olarak görüyordum.