Okuyan Muallime
@Okur_ogretmen
Öğretmen
418 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Yitik Saatlerin Katedrali
Zaman denen şu acımasız çölün ortasında, kum taneleri gibi savrulan insanların hikâyesini anlatacağım size. Hepsi de sırtlarında birer kum saati taşıyor; içinden geçen her an, kendi mezarlarına düşen bir kürek toprak gibi. Koşuyorlar, çünkü durduklarında kumun üzerlerini örteceğini sanıyorlar. Peki ya koşarken dökülen kumlar? Onlar için ağlayan yok.
Bir şehir düşünün: Sokaklarında devasa saatler asılı, her biri farklı bir ritimle çalışıyor. Biri "geçmiş" diye inliyor, öteki "gelecek" diye haykırıyor. İnsanlar ise ikisinin arasında sıkışmış, "şimdi" denen bir hiçliğin içinde debeleniyor. Bir dükkâna girdim; raflarda "kayıp anılar" satılıyordu. En pahalısı, bir çocuğun ilk adımıydı. Satıcı, "Bunlar artık üretilmiyor," dedi. Gülümsedi. Dişleri paslı bir anahtardan farksızdı.
Bir kadın gördüm, cebinden çıkardığı aynada yüzünü arıyordu. Ayna ona, "Sen yoktun," diye fısıldadı. Kadın parçalandı; yerine bir sürü küçük ayna düştü. Her biri başka bir yalnızlığı yansıtıyordu. İnsan dediğin nedir ki? Kendi gölgesini ısıran bir köpek. Ya da Tanrı’nın unuttuğu bir espri.
En tepesine çıktığım gökdelenden baktım: Aşağıda, insanlar karınca kadar küçüktü. Ama karıncalar en azından bir kraliçe uğruna ölüyordu. Peki ya onlar? Birbirlerini eziyorlardı sadece. "Yükselmek," dedim, "düşmeye hazırlanmaktır." Sonra kendimi boşluğa bıraktım. Düşerken anladım: Uçmak, düşmekten farksızdı.
Bir mezar taşının üstüne oturup düşündüm: Ölüler, dirilerden daha canlıydı belki de. Çünkü onlar artık yanılmıyordu. Bir çocuk koşarak yanımdan geçti, elinde kırık bir oyuncak uçak vardı. "Nereye gidiyorsun?" diye sordum. "Kaybolmaya!" diye cevap verdi. En hakiki cevap buydu.
İnsan, kendi küllerinden doğamayan tek fenikstir. Her dirilişinde, bir parçasını daha kaybeder. Belki de
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kırdığımız kalpler için de servis ücreti ödeseydik, bu kadar kolay kırar mıydı kalpleri diye düşündüm birden. Vir maliyeti olmaması bu kadar cüretkar yapıyor bizi... Her defasında servis çağırsaydık, daha düzenli olmaz mıydık?
"Yeryüzünde kaç yıl kaldınız? " diye sorulunca kulların, "Bir gün ya da daha az kaldık." cevabını verdiğini yazar Kur'an.
