İnsanın doğumu, aslında ölüme doğuşudur. Hayat ölüme giden bir yol, ölümü besleyen, büyüten bir süreçtir. Her nefes alıp verişler, hayattan bir an çalmak gibi görünse de durum tam tersidir. Çünkü insan her nefes alıp verişinde ölüme bir nefes daha yaklaşır, sayılı olan nefeslerini doldurur.
Yoldan önce yoldaş gereklidir ki kişideki çokluk algısını birliğe indirgesin ve varlık dedikodusundan vazgeçirsin.
Belki de yolda olmak yoldan daha önemlidir. Belki de yolun sonuna varmaktan çok daha önemlisi yolda olmak ve bu bilinçle bilinçlenmektir.
Yeryüzünde unutulmaması gereken tek şey vardır. Ondan başka her şeyi unutsan, sadece onu unutmamış olsan, üzülme! Ama her şeyi yapsan da, o tek şeyi unutsan, hiçbir şey yapmamış sayılırsın.