Sahabeler birbirlerini güleryüzle karşılar, ayrıldıklarında da arkalarından çekiştirmezlerdi. Bu davranışlarını en faziletli amel görürler, aksi durumu ise münafıkların ameli olarak değerlendirirlerdi.
Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur:
" Şüphesiz şeytanın (insanın gözüne süreceği) sürmesi, ağzına çalacağı tatlısı ve burnuna çektireceği enfiyesi vardır Onun tatlısı yalan,enfiyesi gazap, sürmesi ise uykudur ."