”Okumadan geçemediğim için okuyorum, sıkılsam da okuyorum. Düşünmek için okuyorum, hayran olmak için okuyorum, eğlenmek için okuyorum. Okuyup yoruluyorum. Dinlenmek için de gene okuyorum.”
Merhamet bu toprakları ne zaman terk etti? Ne vakit birbirimizin yurdu değil, kurdu olduk? Sokaklar barut fıçısı, sosyal medya ise dijital birer giyotin!
Kendi hayatlarımızın öznesi olduğumuzu unutuyoruz çoğu zaman, başkalarının hayatlarını gölge gibi izlemekle, bizi ilgilendirmeyen bir çok şeyi dikizlemekle geçiyor günlerimiz. Sonunda da kalp yoruluyor, tat kaçıyor, huzur azalıyor, şükür bizi terk ediyor. Sevimsiz bir suratla, dar bir gönülle, olumsuz bakış acılarının kıskacında günler tükeniyor.