Olcay Arslan
@OlcayArslan
Bazı insanlar yaşadıkları çağın hafızasının parçası olurlar. İlber Ortaylı da böyle bir isimdi. O, sadece tarih anlatan biri değildi. Tarihi sevdiren, merak ettiren, düşündüren bilgeydi. Onu dinlerken geçmişi öğrenmezdik. Aynı zamanda kim olduğumuzu, nereden geldiğimizi ve dünyaya nasıl bakmamız gerektiğini de öğrenirdik. Bir millet için hafıza neyse, ilber ortaylı da o hafızanın güçlü seslerinden biriydi. Kitaplarında, konuşmalarında ve öğrencilerinin zihninde bıraktığı izler kolay kolay silinmeyecek. Bedenler bir gün gider. Fikirler, sözler ve bıraktıkları izler yaşamaya devam eder. Onu dinleyen herkesin zihninde bir cümlesi, öğüdü ve tebessümü mutlaka kalmıştır.
Ruhun şad olsun bilge insan. İlber hoca ölmedi. Sadece tarihin kendisine karıştı…
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Otuz Beş
Bugün otuz beş oldum.
Bir sigara söndü dudağımda,
bir kadın geçti içimden
biraz lavanta, biraz küf kokuyordu.
Gözlerim yeşil değil artık,
yeşilin ne demek olduğunu unuttum.
Sokaklarda aradım seni,
bir posta kutusunda,
bir çocuk gülüşünde,
bir bakkal defterinde belki de...
Bulamadım.
Kuşlar da terk etmiş çatılardaki şiirlerini.
Ceketimin cebinde eski bir fotoğraf,
bir yanımda sen gülüyorsun
bir yanımda susuyorum.
Derin bir nefes aldım az önce,
ölüm gibi kokuyordu.
Yıldızlar geceden kalmaydı,
ben sabaha çıkmak istemedim.
Yokuşlar hâlâ aynı,
ama ben değilim.
Ayaklarımda bir kırgınlık,
ellerimde cezası çekilmemiş bir aşk.
Seninle geçmeyen zaman,
senin yokluğuna daha çok benziyor artık.
Rüzgâr alnımı öptü az önce,
senin dudakların sandım
Seni Sevmek
Seni sevmek
bir sokak lambasının altında
yalnızlığımla öpüşmek gibi
her sigaramı yakmadan önce
hatırladığım son isim seninki
ne zaman unutsam
bir çığlık gibi düşüyorsun içimden
sesin — suskun
gözlerin — uzak
ve ben hep aynı yerde:
hayata iki adım geç,
sana bir adım erken
aşk dediğin aslında
ne güzel aldanmaktı
bir şiirin son dizesine
dokunmadan
inanmaktı
şimdi
bütün kelimeler yorgun
ve ben hâlâ seni
gelmeyeceğini bile bile
en güzel ihtimalde bekliyorum
Olcay Arslan
Olcay ArslanBir Adın Vardı İçimde
Her gece,
rüyama düştü adın
tüm harflerin ıslaktı.
Gözlerin,
bir yangından arta kalan
sığınak gibi sustu içimde.
Sana söyleyemediklerim
bir şairin dilsizliğinde
titreşen gölgemdir artık.
Ve ben
her susuşumda
biraz daha sen olurum
biraz daha eksilirim kendimden.
Aşkı seninle öğrendim,
ama imkânsız haliyle.
Bir tende arayıp
bir duada bulduğum kadar.
Çünkü sen,
her yaklaştığımda
bir adım daha uzaklaştın.
Sana ait bir gülüşü
bir ömrün içine sığdıramadım.
Ben geceyi örttüm üzerine
ama sabah sensiz doğdu.
Henüz bitiremeden satırları
içinden çekip gittin,
sanki en güzel dizesi