…sevinci uzun sürmedi. Şu ıssız dağın başında bir ağaçla yapayalnızdı. Yalnızlığı, çaresizliği öyle duydu ki içinden… Ipıssız, ıpıssız,ıpıssız… Boşalmış dünya… Arısı sineği, karıncası kuşu, yılanı kertenkelesi, solucanı böceği başını almış da gitmiş. Boşaltmışlar dünyayı. Bir ağaç bir Meryemce şu yeryüzünde.
Ali’nin gözüne uyku girmiyordu. Uzun zaman ormanı dinledi.
Küllenen sözlerin ağır ağır kabuk bağlayışlarına, ışıklarını yitirişlerine baktı.Sağa sola durmadan döndü durdu.
Bilmediği bir yerleri acıyordu.