Çok farklı bir havada başladı. Kayıp Eşya Hanı'na gelen müşteriler aradığını bularak ayrılıyorlar. Tabii biraz daha fantastik bir şekilde. Samimi ve duygusaldı genel olarak. Her bölüm farklı bir konuk geliyor ve her bölüm sonuna doğru göz doldurabilecek şekilde bitiyor. Çok hoştu.
Yalnızlığı anlatmış desem yalnızlığı da anlatamamış. Hiçbir kelime edilmeden yine de güzel anlatmış sistemi. Bu yönden bakınca fena değildi. Daha iyi olabilirdi.
Ben seçmedim
Ne siyah ne gri
Bu benim seçimim değil
Ben burdayım
Ama kayıp değil
Sokakta bile ölü değil
Düz bükülmüş
Ben burdayım
Ben burdayım
Özlemlerimi ve hatalarımı görüyorum
Alevler, soğuk günler
Söyle bana sık sık başka yerlerde görünüyorum
Ama ben buradayım.
Ben burdayım
Hayatım, aşkım
Hiç bir şey sonsuza dek sürmez
Neden olduğunu biliyorum
Ben burdayım
Ben burdayım
Geleceğimi gözlerinde görüyorum
Yağmurlu günler, neşeli günler
Ne yapabilirim ama dayanabilirim
Yani ben buradayım.
Yani ben buradayım.
Yani ben seninleyim