Olena
@Oleena
Del’i dol’u
Ben bu kitabı ilerleyen zamanlarda bi daha bi daha okurum… 🫠
Olena
@Oleena
·Bir sehre girdiginizde kimleri tanimak istersiniz? Yanından usulca geçip gittiğiniz insanlarin hikâyeleri hiç merakınızı celp etti mi?
Ali ayçil, söz sanatının ustası , iyi bir şair. “sur kenti hikâyeleri” bir şiir kitabı değil fakat bence bir hikâye kitabı da değil.
Eksiksiz ifadesiyle; bir şairin yazdığı hikâye kitabı.
Betimlemeler, sözcük seçimleri ve cümlelerin dizilişi okuma keyfini zirveye çıkaran satırları oluşturuyor.
Ama şu bir gerçek ki bu kitabı herkes beğenmez lakin ben bayııııllldııımmm
İçimde 20 hikaye var önce birbirinden bağımsız zannediyorsun okudukça sanki iç içe girmiş çark gibi dönüverdiğini anlıyorusun…
Beni her bi karekter farklı etkiledi. Karakterleri işleyişini size övmeyeceğim lakin şunu söylemeden geçemem
- hani bi sokağa girersin farklı tiplemeler vardır uzaktan bakıldığında “e bu düz insan” dersin fakat incelediğinde ayrıntıları fark eder ve şaşırırsın ya. Hah Ayçil bunu çokzel işlemiş…
Sihirbaz Seyfettin’i güzeldi, Mahinur’u güzeldi, Sarraf Nizamettin’i, Hüsrev’i, Bilge Mansur’u güzeldi… Sakine’nin güzel gözleri, gözlerine bir kere bile bakmayan eşi Numan’ı güzeldi… Fakat bunların yanında kalbimi bıraktığım biri vardı ki.. öf öf öf..
Dilber makbule…
(Burda birazcık spoiler verecem kusura bakmayın ama bahsetmezsem çatlarım)
Dilber Makbule gelip de yazarla yaptığı anlaşma mukabilinde hayatını ve şehirdeki herkesin hayatını kendi anlatmaya başlayınca, fikrimin ipleri çözüldü. “Acı ademoğlunu en çok beğendiği kapıdan ziyaret edermiş.” dediğinde buraya gelene kadar okuduğum tüm hikayelere bir daha dönüp bakma ihtiyacı duydum.
Zaman zaman ‘Nasıl olur?’lar dolaştı aklımda, zaman zaman ‘Acaba kim?’ler.
Dilber Makbule onu ziyaret eden acının ismini söylemeyecek ama içimde merakın kuşunu salmak istercesine okuduğum hikayelerin birisinde
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Şehrengiz…
Bir sehre girdiginizde kimleri tanimak istersiniz? Yanından usulca geçip gittiğiniz insanlarin hikâyeleri hiç merakınızı celp etti mi?
Ali ayçil, söz sanatının ustası , iyi bir şair. “sur kenti hikâyeleri” bir şiir kitabı değil fakat bence bir hikâye kitabı da değil.
Eksiksiz ifadesiyle; bir şairin yazdığı hikâye kitabı.
Betimlemeler, sözcük seçimleri ve cümlelerin dizilişi okuma keyfini zirveye çıkaran satırları oluşturuyor.
Ama şu bir gerçek ki bu kitabı herkes beğenmez lakin ben bayııııllldııımmm
İçimde 20 hikaye var önce birbirinden bağımsız zannediyorsun okudukça sanki iç içe girmiş çark gibi dönüverdiğini anlıyorusun…
Beni her bi karekter farklı etkiledi. Karakterleri işleyişini size övmeyeceğim lakin şunu söylemeden geçemem
- hani bi sokağa girersin farklı tiplemeler vardır uzaktan bakıldığında “e bu düz insan” dersin fakat incelediğinde ayrıntıları fark eder ve şaşırırsın ya. Hah Ayçil bunu çokzel işlemiş…
Sihirbaz Seyfettin’i güzeldi, Mahinur’u güzeldi, Sarraf Nizamettin’i, Hüsrev’i, Bilge Mansur’u güzeldi… Sakine’nin güzel gözleri, gözlerine bir kere bile bakmayan eşi Numan’ı güzeldi… Fakat bunların yanında kalbimi bıraktığım biri vardı ki.. öf öf öf..
Dilber makbule…
(Burda birazcık spoiler verecem kusura bakmayın ama bahsetmezsem çatlarım)
Dilber Makbule gelip de yazarla yaptığı anlaşma mukabilinde hayatını ve şehirdeki herkesin hayatını kendi anlatmaya başlayınca, fikrimin ipleri çözüldü. “Acı ademoğlunu en çok beğendiği kapıdan ziyaret edermiş.” dediğinde buraya gelene kadar okuduğum tüm hikayelere bir daha dönüp bakma ihtiyacı duydum.
Zaman zaman ‘Nasıl olur?’lar dolaştı aklımda, zaman zaman ‘Acaba kim?’ler.
Dilber Makbule onu ziyaret eden acının ismini söylemeyecek ama içimde merakın kuşunu salmak istercesine okuduğum hikayelerin birisinde
Ah Sakine …
*
ben sakine'nin gözlerine, o ise benim, gözlerine hangi gözle baktığıma bakıyordu.
*
bu gece, ilk kez bu gece, gidecek başka bir yeri olmadığı için kendi hanına konaklamış bir misafirden başkası değilim.
bugün sakine'yle iki defa göz göze geldim.
dünyanın en güzel iki ülkesine sahip olduğumu da, karanlık bir han odasından başka bir yer olmadığımı da bugün anladım.
gözlerine mil çekilmiş bir tek gün, gözlerine sürmeler çekilmiş yılların öcünü fazlasıyla aldı benden.
