Nurlan kahramanlı
@Olezka
5 Haziran 2008
21 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Nur yüzlüm, cihanım, ayım,
Dün sizi gördüm, önümden geçtiniz,
Selâm vermediniz, evet, evet, selâm vermediniz.
Sizdiniz eminim, zira sizi unutmak ne mümkün.
Kalbim kırıldı, yerle yeksan oldum.
Beni sevmiyorsunuz, biliyorum,
Belki de tanımıyorsunuz.
Ama aşkım, onu da mı görmediniz?
Ya da tanımadınız mı?
Aşkı yanlış kişide mi arıyorum?
Peki, cidden arıyor muyum?
Kusuruma bakmayın, kafanızı şişirdim,
Bu mektup elinize geçer mi, bilemem,
Ben aşık kulunuzu, mazur görün.
Aşkım, ruhumdan ziyade ölümsüzdür,
Bense ölüme giden aşığınızım.
Reklam
Her resmin bir hikayesi vardır derler, peki biz neden bu hayata beyaz kağıt olmaya mahkum kılındık? Biz bir hikaye olmaya değmezmiydik?
Kırmızı sana pek yakışıyor, dedin, üzerim kanla doluyken.
Gözlerin pek güzel, dedin, beni ağlatırken.
Sahi, beni sevdin mi? Zira ben senden nefret ederken...
Adalet dedin, evvelâ erkeği halk eyledin.
Adalet dedin, beni erkeğin kaburga kemiğinden halk eyledin.
Adalet dedin, beni ilâhî bahçenden tard eyledin.
Adalet! Şöyle ki, nerede? Hakikaten var mıydı yahut yalnızca bana ve zürriyetime mi yabancıydı?
Adalet dedin, önce erkeği yarattın.
Adalet dedin, beni erkeğin kaburga kemiğinden yarattın.
Adalet dedin, beni cennetinden kovdun.
Adalet! Hakikaten nerede? Var mıydı yoksa yalnızca bana ve soyuma mı yoktu?
Güzellik başa bela mı? Bela diyilse neden yandı o kadar kadın cadı diye? Ateşte kavrulurken acı içinde çığlık atarken neden izledi o kadar insan? Cadı yananmıydı? Yoxsa yakan mı? Belkide buna şahit olub susanlardır.
Reklam