Bu sanki kendisiyle ilgisi olmayan bir mekanizmanın parçası, kendi yoluna devam ederek onu çok gerilerde bırakmış bir güçtü. Bir tek bulutlu gün olsa, kendisinin de zamana yetişeceğini, arayı kapayacağını düşünmekteydi...
“Oradayken dünyada başka biri olmanın nasıl bir şey olabileceğini düşünemiyorum, çünkü orada olduğum zaman, burada olduğum zamanları anımsayamıyorum; yalnızca korkuyorum. Oysa buradayken, orada olduğum zamanı anımsayabiliyorum. Keşke anımsamasam. Aynı anda iki şey birden olmak çok kötü. Bunu biliyorsun, değil mi?”