Adının mezar taşına oyulacak olması, sonra da zamanın bu yazıyı bütün o süslemelerle birlikte silecek olması gerçeğinde ne gibi gurur okşayıcı, ilginç veya öğretici yan var ki?
Rahmetli Satarkul'un evinde yakarışlar dindi. Onun yerini kırkunç bir sessizlik aldı. Acı gerçeği, büyük kaybı kabul ediş sessizliğiydi bu. Yakarmak, ağlamak bir reddediş, bir başkaldırmadır. Ama ellerinden birşey gelmediğini, gidenin geri gelmeyeceğini anlayıp susmak daha korkunçtur. Bu suskunlukta en karanlık düşünceler gelir insanın aklına.