Marcus baba burada mütevazı olmayı, sınırlı zamanımız olduğunu ve bu zaman zarfı içerisinde iyi bir insan olmanın kişi için daha iyi olacağını açıklamayı kendine şiar etmiş. Sakinliği koruma, aceleci olmama, hataya karşı müsamahalı olma detaylarına da giriyor. Gerçekten de gelen belirli bir zaman bu dünyada misafir olup gidiyor, seni tanıyanlar ve seni tanıyanları tanıyanlar için de akıbet bu, bunu düşünmek problemler kişisel elbette ama biraz da problemi gözde küçültmek için iyi bir vasıta olabilir. Tüm bunlarla beraber evrensel doğa bilmem ne kısmıyla biraz da kafa ütülemiş, genel olarak güzel kitap hocam okunması tavsiye olunur
Kendime DüşüncelerMarcus Aurelius · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202428bin okunma
Öldükten sonra gelecek üne düşkün birisi, onu ve onun ününü hatırlayacak olanların da kendisi gibi kısa süre sonra öleceğini, onlardan sonra geleceklerin de aynı akıbete uğrayacağını, hatırasının bu şekilde parlayıp sönerek birinden öbürüne geçerken sonunda tamamen yok olacağını tahayyül etmez. Haydi hatıran ve hatıranı yaşatacaklar ölümsüz diyelim, bundan sana ne? Övgü ölünün ne işine yarar? Hatta bazı durumlar haricinde yaşayanların ne işine yarar? Öldüğünde başkalarının senin hakkında ne söyleyeceklerini dert etmekten, doğanın sana şimdi bahşettiklerini umursamıyorsun.
...Doğru yola yönelen birinden çok, doğru yoldan çıkarılamayan biri izlenimini vermeyi; günün birinde herhangi birinin, herhangi birine tepeden baktığımı düşünmesini ve herhangi birinin de kendisini benden daha üstün sanmamasını sağlamayı; hoş vakit geçirmeyi belli bir sınır içerisinde tutmayı öğrendim