Kumbaramdaki görklü geceleri çok erken harcadım
Hani elde kalan bir tek gözyaşı
Artık ağlamak yıprattı beni
Ağlamak çok yordu bedenimi
Bir teravih kala yalnızlığıma
Sonsuzluğuna bulayıp kalbimi
Güldür beni ya Rabb
Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,
yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin,
hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,
ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,
yaşamak yanı ağır bastığından.
• Nazım Hikmet