Furkan
@Omniacredo
instagram.com/frknyuksel14
Omnia bona mea mecum porto
1111 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Şair artık bir depremdir
Bir dava yazıdan üstün müdür?
Vakıa şu ola ki bu abimiz (Mahmut) bir şair. bir Filistin şairi, Arap şairi ve diğer kalmış meseler. İnsanların konumsal ve davranışsal üstünlüklerinden nazaran davanın üstünlüğü edebiyatta her dönem belli başlı sorunlara helal getiriyor, bu günümüz Türkiyesinde de sanat kisvesi altında şişirilen, pohpohlanan kimliksizlerin karşımıza bir kimlikle sunulmasından dimağımıza aşikar olmuştur.
Yazının kudretli yanı bazen davaya yenik düşer bu bizde Nazımda, Necip Fazılda ve en azından bu insanların eşiğinden bir kap su içmiş yanlarında bulunmuş ya da yanlarına bürünmüş kişilerin vaktiyle bizlere bir nefer, bir yetenek olarak sunulduğu vakit, dava çoğu zaman göz ardı edilmiştir. Lakin kimi zaman asıl olan bizlere aslı astarını geçmiş bir şekilde çıplak sunuluyor.
İşte böyle bir kitap.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Vakit geldi, şimdi tamam değişimi kabullenmek için , evler tam takır bir kağıdın üzerinde belgeli, şehirlerin mahremiyetiyse çarpıklıklarından kenti çarpıklaştırıyor. Durmadı kimseler ya da durdurmadı değişime karşı koymak için zerreler, vakti zamanında kendi çevrelerinden çıkan bir grup çocuk dünyayı değiştirme çabasıyla da giriştiyse de komşusuna şimdi vakit onun için de tamam. Evin içinde sere serpe uzanmış, kaçtığı ne varsa hayatına aniden tecavüz etmiş ve bunu fark etmemişti insan. Bir şehir, Bir ülke 10 yılda bu kadar mı değişir, vakit çift çift aksa yine de 70lerin çocuğu, 80lerin doğumunu yapan bir dönemin gelişimine yaraşamaz diye düşünürken şimdi vakit kavgalara ,dövüşlere, fikir ürütmeye de tamam. Bugün gelinen nokta o ki Türkiye büyük bir değişimin içinde değil, Türkiye büyük bir değişimden doğurduğu çocuğuna ne olacağının ,o çocuğa ne yapacağının derdinde. O çocuklar bizleriz, altın kaşıkla doğan bir neslin ulaşıma olan kolaylığından faydalanan birisi kulaklarımızın dibine yanaşıp kentin gereksinimlerini bize sunamamışsa da, elimizde ulaştığımız bir yaşam var. Değiştirmek öteki olana yüzünü çevirmekse vakit elbette tamamlanmış ameliyat masasından kalkan bir nesil tüp çocuklarını , tüpte doğan torunlarını koyunlarına almış , daha sonra da kapital gıdıklamalarla sevmiştir. Kızgınlık halka ulaştırdığımız her şeyin kontrolsüz bir biçimde kullanılmamasından ortaya çıksa da, gün geldi cumhuriyet ulaştırdığımız köyler cumhuriyete karşı çıkıyor diye kızdık ,bizler veliahtlığa doğmak için padişah aramıyorduruz elbette ama şehir girifler içindeyse aradığımız altı üstü bir yaşamdır. YAŞAMAKTIR.
Böyle bir kitap işte.
Karlı bir gece vakti bir dostu uyandırmak.
Yazılmayan şiirlerin bakir babalarından. Doğurganlık edilemeyen şiirlerine karşı olan kırgınlık okuyucuya mı müstahak ,yoksa bir fikir olgusunun etrafında dönmeyen şiir ,sizin için şiir değil midir efendiler?
Bir tutkunun çevresinde şiir yazmak yeteri midir?
Yoksa Cansever yeterli değil midir fikirsizliğiyle? Vakit dolmadığında ya da insan vaktini doldurmadığında şiir denilen olgunun tutunmak lakin kendi fikirlerine tutunmaktan geçmediği günlerde satırlar yetersiz mi kalıyor.
Günün sonunda dağlar ,denizler ,hayvanlar ellerde tutuşturulmuş bir yaşam fikrinde kullanılmadığında gücünü yitiren satırlara mı gebe?
-Sanatçı yaratmak için sol cenaha dayanmış fikirlere tutunmaktan vazgeçmeyen memleketimiz sadece iki ayrı koldan dağılmamıştır. Günün sonunda bu olgular yumuşak savaşların ötesinde yazarın benimsemediği toplumların onları benimsemesiyle bir topluluk yaratmıştır. Bu suç kimindir ? Kimindir ki ibre tersine döndüğünde gözümüzün önüne sokula sokula gerçek sanatçı budur imajıyla bizlere sunulan bu insanlar gerçekten bizlerin tercihi midir? Bize yakın olan hiç bizden olmamışsa da yeteri değil midir yazdıklarıyla?
İşte bu kitapta koştukları kavgalarla, şiirlerle ve can yakmalarıyla şu an yaşadığımız günün sonunda bir anlam ifade etmediğinin yegane göstergesidir.
Bunun dışında bir memleket için yazılan şiirler başka memleketlerde ,o dillerin zenginliğiyle kavrulsa da memleket en nihayetinde bizimdir bu yüzden bizim içimizde Vatanına küfür eden vatansız ödüllere gebedir.
-
Şiirle yaşamak, şiire ansızın ulaşamamaktan geçtiğinde ,
Yaşamak olgusu çevrene sere serpe bir karışıklık serdiği vakit ,
İşte şiir o zaman ermektir.
Aforizmalar şiirlere tamamlanamayan cümlelerdir, evet cümlelerdir diyorum, önü arkası tamamlanamamış yalnız mısralar bir cümleden ibarettir. Bir bütünün tesiri ile bir cümlenin tesirini ancak bir bütünlüğü olan kavrayabilir. İlhan Berk yalnız cümlelerini tutup birbirine vursa, bir şiir doğurabilirdi bu sayfalardan. Gebeliğini tam hissedememiş olacaktır ki ,ahvali yitik bu mısraların vakıası yalnız bir cümleden ibarettir. (bu da bir aforizmadır)
Abdülhak Hâmit’ten beri Türk şiirinin bu saf, mücerret ve maveraî tefekkür âlem inden uzaklaştığını ve genç bir şairin o âleme doğru tekrar, yepyeni hamleler yaptığını evvelce yaz mıştım. Sahiden, Cahit Sıtkı Beyde yükseklere doğru kendini fırlatmak için hız almanın gerginliği var. Kanatlarının kuvvetini
de bize hissettiriyor. Bu tarafından bakılınca zamanımızın en büyük kabiliyeti olduğuna şüphemiz kalmaz. Çünkü hiç bir şairimizin gözlerinin alabildiği nokta, onunki kadar uzaklarda ve yükseklerde değildir. Fakat bugün bulunduğu nokta ile hedefi arasındaki mesafeye bakıyoruz ve kendimizi biraz daha beklemeye mahkûm görüyoruz. Çok bekletmemesini dilemekten başka bugün söyliyeceğimiz şey yoktur.
Şiirlerden ziyade , sırf Peyami Safa’nın Cahit Sıtkı için yazdığı makale için okunması gereken bir kitap. Makaleyi kitap haricinde de araştırdığınız vakit bulabilirisiniz.
