Kendine merakla, uzun uzun baktı. Kimsin sen? Nesin? Nereye aitsin?
...
Sen ırgat gibi çalışan grubun mensubusun; senin yerin alçak, kaba ve çirkin olan her şey. Pis kokulu öküzlerin, ağır işçilerin yanına aitsin. Al işte çürük sebzeler burada. Patatesler çürüyor. Kokla onları, Tanrı'nın cezası, kokla. Bir de kalkmış, kitapları açmaya, müzik dinlemeye, estetik tablolardan zevk almayı öğrenmeye, iyi konuşmaya, ait olduğun sınıfın hiç düşünmediklerini düşünmeye, kendini öküzlerden, Lizzie Connolly gibilerinden koparıp, milyonlarca kilometre uzaktaki yıldızlarda yaşayan solgun, ruh gibi bir kadını sevmeye cüret ediyorsun!