Sabah olur olmaz insanlar neden yollara düşüyordu anlamış değilim. Bu kadar önemli ne olabilir ki? İş mi? Kendimizi çalışmaya o kadar adamışız ki ne kadar çok çalışırsak o kadar refaha ereceğimize inanıyoruz. Ama yaptığımız tek şey refahımızdan feda etmek. Çalışmak, eskiden olduğu gibi, insanların hayatlarını idame ettirme bilinciyle yaptıkları bir eylem olmaktan çıktı. Adeta insanlar için sebebi bilinmeden zorunlu olarak yapılması gereken bir şey hâline geldi. Belki çok eskilerde akşam yemeği için geyik kovalarken şu anda masa başında okey oynarkenki halimizden daha mutluyduk. Ve bunu kendimize biz yaptık, her sabah yeni günle beraber çalışmaya biz tamam dedik...