Aslında çok uzaktır insanlar birbirlerine, o kadar uzaktır ki, bilseniz o mesafeleri, içiniz donar. Yalnızca dünyada gezinip duran, olup biten, kısacık gülüşler yaklaştırır onları, göz kırpışları gibi yıldızların. O minicik gülümseyişler, aynı yere toplar insanları.
Yaşım ilerledikçe, hayatta böyle "başarı hastaları" tanıdım. Sonsuz yarışın, her fırsatta ve daima başarmak isteyen, hınçlı koşucuları. Halbuki ancak kendinden kaçan, bu kadar hızlı ve böyle durmadan koşar.