[ Hep bir şeyleri sağda - solda unutup aramak zorunda kalan yaşlı bir kadın gibi felsefe yapıyorum şimdi: bir seferinde gözünü bir seferinde anahtarlarını.].
"Diyecektim ki..." - Çeşitli ayrıntıları anımsarsın. Ama bunların hepsinin toplamı bile niyetini göstermez. Sanki bir sahnenin resmi çekilmiştir de bu resimde sağa sola saçılmış birkaç ayrıntı dışında pek bir şey seçilmektedir: şurada bir el, şurada yüzün bir kısmı ya da bir şapka- gerisi karanlık. Ve şimdi, sanki resmin bütününü neyi temsil ettiğini kesin olarak bilirim sanki. Karanlığı okuyabilirim.
Hocamızın bile anlayamadıklarını anlatan. Detaylara bilgilere boğan bir eser. Bütün detaylarıyla insana bilgiyi tam elden veriyor. Örnek bolluğu ile konuyu kavramada çok etkileyicidir. Bu kitap okurken "p-q-r-s" ye "değil, ancak ve ancağa, veya" derken anamın bu kız kalan aklını yediği dediği eser beni tam anlamıyla öğrenmeye itiyor. Akıl var mıydı? Akıl önceden olmamı? diye sormamak için kendimi zor tutmuştum. Bir psikolog adayı olarak akıl hastanesine yatarsam olmayan kariyer çabalarım boşa gidecek.