Onur Yukar

Onur Yukar
@Onuryukar
İnstagram: @pd.onuryukar
Bana huzurumu verin
Yürüyorum.. Rüzgar olanca şiddetiyle esiyor Ben yürüyorum Elim , yüzüm ve kulaklarım kızardı Cünkü üşüdüler. Ama ben devam ediyorum Düşünüyorum Neden böyle olmak zorunda? Kafamın içi hariç hic bir yerimi hissetmiyorum Gökyüzü hafif karanlık Baktıkça aklıma ilginç bir soru geliyor; Sıra ne zaman bende ? Bazen gökyüzünü olanca maviligiyle gözlerinde görüyorum biliyormusun? Huzur... Sanki birazdan dünyanın en güzel haberini alacakmışım gibi. Öyle gibiydi... Acı çekiyorum ama hissetmeden Huzursuzluk böyle bisey sanırım Bilmiyorum Huzurum yok.. Bana huzurumu verin.
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?

Onur Yukar

, bir kitap okudu
Puan vermedi·320 syf.·
2018 5. kitabı
İlber Ortaylı
8.5/10 · 2.857 okunma
Dünyanın en güzel ülkesi
Sana bakınca dünyanın en güzel ülkesinde geziyorum gibi hissediyorum Elimde bir fotograf makinesi var Dünyanın en güzel manzaralarını çekiyorum Gözlerinden başlıyorum Gözlerin dünyanın en güzel ayrıntısı... Bir an o ayrıntıda kayboluyorum Neyse ki gülüşün bana yol gösteriyor Beni rengarenk çiçeklerle dolu bir yere getiriyor Hepsi ayrı ayrı büyüleyici bir koku salıyor etrafa Büyülenmemek elde değil Ellerine dogru iniyorum yavas yavas İçime bir huzur çöküyor,bir sıcaklık seziyorum Son durağım başkent;kalbin Burayı anlatmaya yetecek bir kelime bulamıyorum Cennetin adı cennet olmasaydı adı kalbin olmalıydı diye düşünuyorum icimden Galiba sonsuza kadar buraya yerlesmek istiyorum... Gezi bitiyor ve ben evime geri dönmek zorundayım Çünkü hayat isteklerimiz karsisinda bizi baska seylere zorlamakla görevli... Olsun Ben yinede seni çok sevdim Hep çok seveceğim...
İmkansızı düşlemek
Gece tüm karanlığıyla üzerine cöker Tavanda hayal ettigin yıldızlar Kulagında kısık bir türkü ; "Bir ay doğar..." Kafanın içi olmuş sanki bir metrobüs Òylesine dolu ve adım atacak yer yokken Her durakta yeniden yeniden binenler var Içinden bir ses konuşur ; "Sevmemeliydin, O imkansız" Hemde ilk kez degil Son kez de olmaz büyük ihtimalle" Gerçekler acıdır derken acıyı hissetmiyosun Ama gerçekleri tadarken acıdan kıvranıyosun... Içimdeki ses tekrar konuşur; "En iyisi çekip gitmek buralardan" Gideceğim... Günün birinde mutlaka bende gideceğim. Ey İstanbul Seni bırakıp bende gidicem Güzelliğinle kör olan gözlerimizden bizi nasıl içine hapsettigini farkedemedik. Ama anladım Ne kadar çok sevsemde gitmek zorundayım... O.Y
İnsanın sevdiğinden vazgecmesine olgunluk demislerdi cennet kokulu papatyalar... Ve çaresiz bir kabullenişe mahkum olmustu kelebek.. Sevda dedikleri buydu belki Lakin papatyalar soldu gitti Kelebek göç etti gitti Geriye bir tek sevda kaldi... O.Y.