ʚsimaɞ
@Ooopitipiti
*. : ｡✿ * ﾟ * .: ｡ ✿ * ﾟ * . : ｡ ✿ *.: ｡ ✿ * ﾟ * . : ｡ ✿ *
Hemşirelik
Üniversite Öğrencisi
29 Temmuz
65 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Eski tanıdıklarıma benzeyen birini gördüğüm zaman, onları özeldiğim için mi üzülüyorum yoksa gördüklerimin artık onlar olmadığını bildiğim için mi?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Diğerleri ilk aşkını unutur yahut unutmuş gibi yapar. Arada bir akıllarına ilk aşkları geldiğinde, garip bir merak devreye girer. Bu merak sürecinin özünde, o kişinin o an ne yaptığından ziyade şu an birlikte olmaları durumunda ilişkiyi yürütüp yürütemeyecekleri sorusu vardır.
Yere uzanmış Musa saçlarımı şefkatle okşadı. Bana üzücü bir şekilde gülümsedi ve aniden kolumdan yakaladı:'Oku. Aklını kaybedene kadar oku. Ama oku, küçük kardeşim. Oku.' Başını geriye bıraktı. Gözleri son kez Gazze'nin gökyüzüne baktı.
Çocuklar ağlıyordu. Anneler onları uyutmak, sakinleştirmek için dua gibi fısıldanan tatlı sözlerle sallıyordu. Sanki bu açlığı ve korkuyu uzaklaştırmaya yetebilirmiş gibi.
Sonra sana neden rahatsızlık duyduğunu, neden reddettiğini açıklıyor. Bu fotoğraf, bir insanı yalnızca bir an içinde yakalar. Peki ama o insanın yaşamından geriye görüntüde ne kalır? Hele ki onun hakkında hiçbir şey bilmiyorsak.