Seçil
@Oops06
114 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
"Eğer bir çocuk yetişkin olacaksa bu, bir yetişkinin ölüsünü çiğneyerek başarılabilir ancak" demiştir Winnicott, kastı tam da budur. İpleri elinde tutmak isteyenler anne-baba tabusuna bayılırlar bu yüzden; anne-babayı yücelten anlayışları desteklerler var güçleriyle. Bu anlayış yerleştiğinde kendilerine itaati de daha kolay sağlarlar çünkü, "vatana feda edilmek" gibi "değerler" de nsanların kalplerine yerleşir kendiliğinden.
Tutunamayan olmak, bir Aşil topuğu hikayesidir. Aşil topuğunun hikayesi, ilk ilişkimizin, yani çocuk ile anne-baba ilişkisinin temsili. Anne-babamızın bize sevgi nehrinde yıkadığı, onayladığı yerlerimizden kimse asla vuramıyor, incitemiyor bizi. Her neremizden sevilmediysek, onaylanmadıysak orası Aşil topuğumuz. Hikaye bu kadar basit aslında.
Puan vermedi·32 syf.·
3 günde okudu
·2025 15. kitabı
Ne kadar çok tutulduysak o kadar çok tutunabilen olduk. Ne kadar sevgiyle, şefkatle, kabul görerek tutunduysak o kadar. Ama neredeyse hiçbirimiz yüzde yüz tutunabilen değiliz. Tutunamayan tarafımız, tutunmayı ister. Bir şey, bir kişi tarafından tutulmayı arzu eder. İçimizdeki bebeğin biz bebekken yeterince sevgiyle tutulmamış tarafı, şimdi de bağımsız değildir; yetişkin gibi yürüyebilmek için bebek gibi tutulmalar arar kendine. Bebeklikteki eksiklik tamamlana kadar bu böyle devam eder. Azalarak da olsa devam eder.
Bebeklerden öğrenebilirsek birbirimizi büyütebiliriz. Bana bir şeyler öğretmeye çalışırsan büyüyemeyiz. Beni olduğum gibi kabul etmezsen ben arkamı dönüp giderim; beni güzel vaatlerle, şekerle, parayla, tatlı sözlerle ikna edemezsin, bunlarla değişmemi bekleyemezsin, beni onlarla kontrol edemezsin.