Milyonlarla xalq bədənən, ruhən, fikrən və əxlaqən çürüyür, amma heç kim bu çürüməni görmür. Hamının xarakteri pozulub, ya da hamı bu pozulmaya alışıb və bunu təbii bir hal hesab edir. Amma bu belə olmalıdırmı?
Qətiyyən yox. Amma cəmiyyətin çürüməsi adətən hiss olunmayan bir prosesdir, çünki insanlar zaman keçdikcə pisləşən şəraitə uyğunlaşır. Əgər bu çürümə norma halına gəlsə, heç kim bunu sorğulamaz. Lakin bu, belə olmalı olduğu mənasına gəlmir. Tarix boyu bu çürüməyə qarşı duran və cəmiyyəti oyadan fərdlər həmişə olub. Əsas olan, bu çürüməni görənlərin susmaması, cəmiyyətin məhvinə təslim olmaması və ən azı öz ətrafında bir fərq yaratmağa çalışmasıdır.
Səncə, insanlar niyə bu vəziyyəti qəbul edirmiş kimi davranır? Qorxudanmı, laqeydlikdənmi, yoxsa başqa bir səbəbdən?